Αποτελεί τη συσσωρευμένη πείρα από την ψυχιατρική, παιδοψυχιατρική, ψυχαναλυτική και ψυχοθεραπευτική του εργασία σε 6.000 ζευγάρια που παρακολούθησε τα τελευταία τριάντα χρόνια, δουλεύοντας στο Λονδίνο και στην Ελλάδα ως διευθυντής της Παιδικής και Οικογενειακής Ψυχιατρικής Κλινικής Finchley, και ως υποδιευθυντής του Κέντρου Tavistock, μία από τις σημαντικότερες κλινικές στον κόσμο.

Στις 350 σελίδες ο συγγραφέας αναλύει εκλαϊκευτικά την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και ειδικά την γυναικεία, ανατέμνει το φαινόμενο του έρωτα και τα στάδια της παιδικής σεξουαλικότητας, εξετάζει το τι είναι αγάπη σε σχέση με τους διαφόρους τύπους του έρωτα και τα είδη των συναισθηματικών σχέσεων. Διερευνά το πώς και το γιατί στην επιλογή του συντρόφου με τους συνειδητούς και ασυνείδητους παράγοντες της επιλογής, ταξινομεί την τυπολογία των διαφόρων χαρακτήρων και προσωπικοτήτων προσδιορίζοντας την μεταξύ τους αρμονία ή δυσαρμονία, κατατάσσει τα διάφορα είδη του γάμου μιλώντας για συμβατές και μη συμβατές σχέσεις. Στο τελευταίο κεφάλαιο με τίτλο «Θεραπευτικές παρεμβάσεις στα προβλήματα του ζευγαριού» μιλάει για την επίδραση της συζυγικής δυσαρμονίας ως ένα από τα βασικότερα αίτια των ψυχολογικών προβλημάτων που έχουν τα παιδιά και οι ενήλικες.

 

Στη διαδρομή της ζωής μας «παίζουμε» τρείς βασικούς ρόλους: του παιδιού, του εραστή και του γονιού. Σ’ αυτό το παιχνίδι, η συντροφικότητα και ο αποχωρισμός είναι εμπειρίες, που προκαλούν συγκίνηση και στο σώμα και στον ψυχισμό, επειδή αφορούν πρόσωπα ή συμβάντα σημαντικά με τα οποία αναπτύσσουμε σχέσεις. Οι άνθρωποι από φόβο ή ευχαρίστηση δοκιμάζουμε να στριμώξουμε όσο πιο πολύ συντροφικότητα χωράει στη ζωή μας. Την ποιότητα της όμως την καθορίζει ο φόβος του αποχωρισμού. Έτσι όταν συναντάμε τη συντροφικότητα, ο αποχωρισμός μοιάζει και είναι μια προσυμφωνημένη και αδιαπραγμάτευτη πραγματικότητα. Οι σχέσεις γεννούν προσδοκίες και παράπονα. Αυτοί που εμπιστευόμαστε και αγαπάμε είναι οι υποψήφιοι «Ιούδες». Δημιουργούμε δεσμούς γιατί ελπίζουμε στους άλλους και τους διακόπτουμε όχι γι αυτό που είναι οι άλλοι, αλλά γι’ αυτό που θα θέλαμε να γίνουν και δεν έγιναν. Με βάση τις σκιερές πλευρές του καθενός μας, στο βιβλίο αυτό, πραγματοποιείται μια διερεύνηση της συντροφικότητας και του φόβου της συντροφικότητας, της εγγύτητας και της απόστασης, της σύνδεσης και της αποσύνδεσης, που, σε κάθε τους εκδοχή, κρύβουν μέσα τους μιαν ελπίδα αγάπης.

 

 
 

 

Το βιβλίο αυτό είναι η καταγραφή, με μικρές διορθώσεις και συμπληρώσεις, τεσσάρων διαλέξεων που οργανώθηκαν στον Αρμό, με τίτλο . Η συμμετοχή του κοινού υπήρξε πολυπληθής και ζωντανή, με πολλές ερωτήσεις, που καταγράφονται στο βιβλίο μαζί με τις απαντήσεις του ομιλητή.

Είναι πολύ γνωστό και αποδεκτό σήμερα ότι η παιδική ηλικία καθορίζει σε σημαντικότατο βαθμό την όλη ανάπτυξη της προσωπικότητας και την πορεία της ζωής του κάθε ατόμου. Στα κείμενα περιγράφονται τα στάδια της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης του παιδιού, από την σύλληψη, την εμβρυική περίοδο και τα επόμενα στάδια, μέχρι την πρώτη ολοκλήρωση της προσωπικότητας γύρω στα 5-6 χρόνια.

"Το παιδί είναι ο πατέρας του ενήλικου" είπε ο Freud, εννοώντας ότι οι εμπειρίες του παιδιού καθορίζουν την προσωπικότητά τους όταν είναι ενήλικος. Ασφαλώς παίζουν ρόλο και οι κληρονομικές καταβολές, αλλά γι' αυτές δεν μπορούμε να κάνουμε ακόμη κάτι ουσιαστικό. Γνωρίζουμε όμως σήμερα, από την Ψυχανάλυση κι άλλες σχετικές επιστήμες, τον τεράστιο, καθοριστικό ρόλο των γονιών - και το βιβλίο επικεντρώνεται ακριβώς σ' αυτό το ρόλο. Τι είναι σωστό, τι λάθος στη συμπεριφορά των γονιών; Πώς η συμπεριφορά αυτή καθορίζεται από την δική τους παιδική ηλικία;

Κυκλοφορούν πολλά βιβλία για τα παιδιά, πολλά καλά και πολλά επιφανειακά η λαθεμένα. Η ιδιαιτερότητα του βιβλίου αυτού είναι η ψυχαναλυτική προσέγγιση σε συνδυασμό με τα νεώτερα δεδομένα των Νευροεπιστημών, ώστε να προσφέρει λιτά και κατανοητά στο ευρύ μορφωμένο κοινό τις σύγχρονες σωστές επιστημονικές απόψεις για την ανατροφή των παιδιών.

Το βιβλίο αυτό εξετάζει μέσα από μια ψυχαναλυτική οπτική τις ποικίλες αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσονται μεταξύ των γονιών και των παιδιών. Συγκεκριμένα, αποκαλύπτει σταδιακά με ποιους τρόπους η οικογενειακή αυτή αλληλόδραση επηρεάζει την κοινωνική, την εργασιακή αλλά και την ερωτική ζωή των μελλοντικών ενηλίκων. Με επιστημονικό λόγο και συχνά με βιωματική γραφή, ο συγγραφέας προσφέρει πλήθος παραστατικών κλινικών παραδειγμάτων που συμβάλλουν απλόχερα στην ολοκληρωμένη πληροφόρηση σχετικά με το «οικογενειακό δράμα» το οποίο όλοι έχουμε ξεδιπλώσει στην προσωπική μας διαδρομή. Τα κεφάλαια του βιβλίου παρέχουν διεισδυτικές προσεγγίσεις και μια πρωτότυπη ματιά στη συναισθηματική εκπαίδευση που υφίσταται το βρέφος, καθώς και στη συμπεριφορά αναπαραγωγής της στην ενήλικη ζωή.

 

Ομαδικότητα και Συγκρούσεις στις Ομάδες, μια Ψυχοδυναμική Προσέγγιση

Τον Ιανουάριο του 2009 κυκλοφόρησε το βιβλίο της Αθηνάς Μαρούδα – Χατζούλη, Επίκουρης Καθηγήτριας Κοινωνικής Ψυχολογίας του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Τακτικό Μέλος, Διδάσκουσα της Εταιρείας και Επιστημονική Υπεύθυνη του Ινστιτούτου Ψυχοκοινωνικής Ανάπτυξης (Ι.Ψ.Α), με τίτλο: "Η Ανάγκη του Ανήκειν: "Ομαδικότητα και Συγκρούσεις στις Ομάδες, μια Ψυχοδυναμική Προσέγγιση", με εκτενή πρόλογο από τον κ. Ματθαίο Γιωσαφάτ, από τις Εκδόσεις Πολύτροπον της σειράς Ανθρώπων Σχέσεις.

 

Θεραπεία ζεύγους
Ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις από την ψυχαναλυτική, τη συμπεριφορική και τη συστημική οπτική

Επιμέλεια: Βλάσης Τομαράς, Χαρά Καραμανωλάκη, Γιάννης Ζέρβας
Πρόλογος: Νίκος Τζαβάρας

Eκδόσεις Καστανιώτη
Ημερομηνία έκδοσης: 06/10/2008
Σελίδες: 320

Η παρούσα έκδοση αποτελεί επεξεργασία του υλικού τριών διημερίδων με θέμα το ζευγάρι που διοργάνωσε ο Κλάδος Ψυχοθεραπείας της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας στα πλαίσια των σεμιναρίων «συνεχιζόμενης παιδείας στην ψυχοθεραπεία». Στόχος των σεμιναρίων, που επαναλαμβάνονται, με διαφορετικό κάθε χρόνο, θέμα είναι η συνάντηση και ο διάλογος διαφορετικών «σχολών». Σε αυτά οι εκπαιδευόμενοι έχουν την ευκαιρία να ακούσουν και να επεξεργαστούν τον λόγο των κύριων ψυχοθεραπευτικών ρευμάτων, όχι μόνον θεωρητικά, αλλά και κλινικά, μέσω εποπτείας περιπτώσεων σε μικρές ομάδες.

Στην έκδοση επιχειρείται η προσέγγιση της θεραπείας ζεύγους από τρεις oπτικές:

  • Την ψυχαναλυτική - Συγγραφείς: Ματθαίος Γιωσαφάτ, Ειρήνη Ιωάννοβιτς, Δημήτρης Ρήγας
  • Την συμπεροφορική - Συγγραφείς: Νίκος Βαϊδάκης, Χρήστος Δημητρακόπουλος, Κώστας Παπασταμάτης,
  • Την συστημική - Συγγραφείς: Βαλέρια Πομίνι, Βλάσης Τομαράς, Κάτια Χαραλαμπάκη

καθώς και η αποτύπωση ενός μεταξύ τους διαλόγου.
Πολλά κλινικά παραδείγματα διασαφηνίζουν και εμπλουτίζουν τις θεωρητικές προσεγγίσεις.

 

Κλινική ψυχοδυναμική προσέγγιση

Κυκλοφόρησε το 2005 το βιβλίο του Καθηγητή Κλήμη Ναυρίδη, μέλος της εταιρείας μας, με τίτλο: «Ψυχολογία των ομάδων - Κλινική ψυχοδυναμική προσέγγιση» από τις εκδόσεις Παπαζήση. Προλογίζεται από τον κ. Ματθαίο Γιωσαφάτ.

 

Κυκλοφόρησε το 2004 το βιβλίο της Καθηγήτριας Αναστασίας Τσαμπαρλή, μέλος της εταιρείας μας, με τίτλο: «Η ψυχαναλυτική προσέγγιση της οικογένειας» από τις εκδόσεις Ατραπός.

Η ψυχαναλυτική θεώρηση της οικογένειας κατέχει μια σημαντική θέση στο στερέωμα της οικογενειακής θεραπείας. Στο παρόν βιβλίο επιχειρείται η αποτίμηση της ψυχαναλυτικής σχολής οικογενειακής θεραπείας. Γίνεται αναφορά στην ιστορική αναδρομή του ρεύματος της οικογενειακής θεραπείας εν γένει, προσεγγίζονται οι θεωρητικοί πυλώνες της ψυχαναλυτικής σχολής οικογενειακής θεραπείας, πραγματοποιείται γενική εκτίμηση της οικογένειας και περιγράφεται η θεραπευτική παρέμβαση των κυριότερων εκπροσώπων της προσέγγισης αυτής.

 

Ο Fritz Riemann σπούδασε ψυχολογία και εκπαιδεύτηκε στην ψυχανάλυση στη Λιψία και στο Βερολίνο. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Ινστιτούτου Ψυχολογικής Έρευνας και Ψυχοθεραπείας στο Μόναχο. Επί σειρά ετών ήταν εκεί υφηγητής και εκπαιδευτής αναλυτής. Για την προσφορά του στην ψυχανάλυση τιμήθηκε με τον τίτλο του μέλους της "American Academy of Psychoanalysis" στη Νέα Υόρκη. Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας, ξεκινώντας από τους "βασικούς φόβους" της ανθρώπινης ύπαρξης, παρουσιάζει μια αναλυτική περιγραφή του χαρακτήρα και της προσωπικότητας, η οποία ξεπερνά τα πλαίσια των ειδικών και απευθύνεται σε κάθε αναγνώστη, προσφέροντας γνώσεις της ψυχαναλυτικής θεωρίας και πρακτικής. Η αλληλουχία ανάμεσα σ΄ αυτές τις πρωταρχικές μορφές του φόβου και τις τέσσερις δομές της προσωπικότητας -σχιζοειδείς, καταθλιπτικές, ψυχαναγκαστικές και υστερικές- αποτελούν τον κεντρικό πυρήνα αυτού του έργου, που έχει γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχολογίας.

Μετάφραση: Παντελής Παπαδόπουλος

 

Απέραντοι αμπελώνες απλώνονταν ως πέρα στη θάλασσα. Ελιές ασημένιες, λιγοστά κυπαρίσσια και γέρικοι πλάτανοι, που μέσα στα κλαδιά τους φώλιαζε, τα καλοκαίρια το καλό πουλί. Τη νύχτα τρόμαζε τους ανθρώπους με τη φωνή που έβγαζε, γιατί ήταν σαν αναστεναγμός, κάτι ανάμεσα σε ρόγχο αρρώστου και βρυχηθμό άγριου ζώου. Έμοιαζε με κουκουβάγια, άσπρο, με μάτια γάτας και ράμφος γερακιού. Ο έρωτας των πουλιών, οι πεθαμένοι και τα ανθισμένα μανουσάκια άφηναν γύρω μια μυρωδιά, κι έλεγες… μα είναι τόσο μυρωδάτος ο θάνατος;
Κρήτη, 1896, λίγο πριν από τη δημιουργία της Κρητικής Πολιτείας, ο Μάρκος, ένας πλούσιος και δυνατός γαιοκτήμονας, όριζε όλη την περιοχή όπου δέσποζε ο Πύργος γύρω από τους αμπελώνες και τις ελιές. Ήταν ξανθός με γλυκά μάτια, γαλανά, που άμα τα κοίταζες πιο βαθιά, θα διέκρινες την υπεροψία που κουβαλούσαν όλοι οι γαιοκτήμονες εκείνης της εποχής. Ο Μάρκος θα ζήσει μέσα από τις ζωές δύο γυναικών που θα τον σημαδέψουν μέχρι το θάνατό του.